WWW.ALLAHDOSTU.ORG

59. Ordusuz millet ve milletsiz ordu düşü­nülemez. Bunlar et ve kemik gibi birbirine muh­taçtır. Et ile kemik arasına yabancı madde girerse vücutta dayanılmaz ağrılar olur. Ordu ile millet arasına yabancı un­surların girmesi de aynıdır. Yabancı un­sur­lardan kastedilen ikiyüzlü­lerdir. Bunların ne orduya ne millete faydası olur. Bunlardan kimileri ordunun, kimileri de milletin yanında yer almış gözükerek bir tarafı diğerin­den koparmaya çalışırlar.

Ordu mensuplarıyla ilim adamları ger­çekleri kolay kabul eden bir yapıya sa­hip­tirler. Çünkü her iki meslek de yalan­dan, dolandan uzaktır. Ama bunlar kim­seyi kandırmadıkları için başkala­rının da kendilerini kandıra­mayacaklarını sanırlar. Kandırıldıklarını anladıkları zaman da iş işten geçmiş olur. Sayfanin devami icin tikla

45. Anayasya göre, “..devletin bir kişi veya zümre tara­fından yönetil­mesini veya sosyal bir sını­fın diğer sosyal sınıflar üze­rinde egemenliğini sağlamak veya dil, ırk, din ve mezhep ayırımı yaratmak veya sair herhangi bir yoldan bu kav­ram ve görüş­lere dayanan bir devlet düzenini kurmak amacıyla..” si­yasi parti kuru­lamaz

Anayasa böyledir ama ideolojilerini öne çıkaran kimi idarecilerin halkı kendileri gibi inanmaya zorlayan tavırları dil, ırk, din ve mezhep farklı­lığına dayalı partile­rin kurul­masına ortam hazırlamıştır. Bunlara karşı başka partiler de kurulunca birdenbire çok sayıda parti ortaya çık­mış ve her biri kendine taban bulabilmiştir. Sayfanin devami icin tikla

A- İnanç Eğitimi
34. Dine inanmak isteyen kişi, hangi eğitim sevi­yesinde ve ne durumda olursa olsun inanır ve inandığı gibi ya­şa­maya çalışır. Eğer inancını doğru öğ­renememişse boş­luğu hura­fe­lerle doldurur. Zamanımızda nice ilim adamı, yüksek bürok­rat, sa­nayici ve iş adamı samimi olarak dinini yaşama gay­re­tine girmiş ama inancı ile ilgili yeterli bil­gisi olmadığı için sonradan hurafecilerin ve is­tismarcıların esiri haline gelmiştir.

35. Bir müslüman, öncelikle hurafelerden uzak bir inanca sahip olmalıdır. Bunun en güvenli yolu, inancını Kur’an’dan öğren­mesidir. Kur’an, bütün insanlığı yara­tan Allah’ın kitabı olduğu için inancını Kur’an’dan öğrenen­ler bütün insanlığı ku­cakla­yan ve herkese karşı anla­yışlı davranabilen ufku açık insanlar olurlar. Allah Teâlâ şöyle buyurur: Sayfanin devami icin tikla

29. Her insan, rahatlıkla gidip katılacağı sohbet ve dostluk ortamları arar. Peygamberler bu ortamı sağlamışlardır. Kendilerine her kesimden insan rahatlıkla ve hiçbir engele takılmadan ulaşabilmiş, sohbetlerine katılabilmiştir. Meselâ Hz. Peygamberin Medine’deki mescidine kadını erkeği, yaşlısı genci, alimi cahili, müslümanı kafiri, yerlisi ya­bancısı herkes rahatlıkla gi­rebilir ve sohbete katılabi­lirdi. Sohbet, Kur’an etrafında olduğu için herkes kendi bilgi ve kabiliyetine göre oradan bir şeyler alırdı. Burası bir dernek veya lokal gibi ol­madığı için ödenecek bir aidatı veya verilecek bir çay parası da yoktu.

30. Namazda okuduğu Kur’an’ın ma­nasını anlamayan kişinin namazı olur. Çünkü o, kendi­sine bu konuda verilen emri yerine ge­tirmektedir. Emrin içinde okuduğu Kur’an’ı anlama yoktur. Ama Kur’an’ı anlamak en önemli hedeflerden olduğu için namazda okunuşu da onu daha kolay anlayacak şekilde olur. Mebsut’ta bunu anlatan ifadeleri dikkatle inceleye­lim: Sayfanin devami icin tikla

22. İslam Allah’ın dini, Hz. Muhammed de Allah’ın son elçisidir. Kur’an-ı Kerim, hem Hz. Muhammed’in Allah’ın elçisi olduğu­nun belgesi, hem de Allah’ın insanlardan neler istediğini açıkça ortaya koyan ve güvenli yollarla bize ulaşmış olan ilahî kitap­tır. Bu sebeple Kur’an’ı iyi anlamak gerekir.

Allah Teâlâ şöyle buyurur:

Bunlar Kur’an üzerinde akıl yormazlar mı? Yoksa kalp­ler üzerinde kilitler mi vardır?  (Muhammed 47/24)

And olsun ki, biz Kuran’ı, üzerinde dü­şünülsün diye kolaylaştırdık; ama hani dü­şü­nen? (Kamer 54/17, 22, 32 ve 40)

23. Müslümanlar Kur’an üze­rinde düşün­meyi asır­larca unuttular. Kur’an üzerinde akıl yorma gereği unutulunca o, ulaşıla­maz, erişile­mez bir kutsal sayıldı ve onu anla­yamayacağımız şeklinde bir ka­naat oluştu. Sonra eskile­rin her şeyi hallettiği savu­nuldu ve yeniliklere kapılar kapandı. Nihayet Kur’an, se­vap kazanmak için oku­nan bir kitap haline dönüştü. Sayfanin devami icin tikla

6. Laiklik Fransa’da doğmuş­tur. Fransızca’da dinî kuruluş­ların hakimi­ye­tinden bağım­sız olan ku­ruma Laik (laic veya laique) de­nir. Bu ül­kede dinî kuru­luş de­yince Katolik kilisesi anlaşılır. Lâiklik mü­cadelesi hırıstiyan­lığa karşı değil, kili­seye karşı verilmiştir.

7. Kilise, Allah adına hareket et­tiğini öne sürerek kralı, hü­kü­met­leri ve vali­leri belir­le­mede ve gö­reve getirmede kendini yetkili görmüştür Bugün, seçilmiş kişi­lere ye­min ettir­mekle bu yetkisini az da olsa sür­dürmek­tedir. Fransız tarihi, kili­seye karşı ve­ril­miş mücadelelerle dolu­dur. Kilisenin devlet üzerin­deki ege­menliğini kırma ça­baları XIV. yüz­yılda başlamıştır.

8. Laiklik mücadelesinin dine karşı veril­mediğinin en önemli göstergesi, Fransa’da ku­rucu meclis üyeleri tarafından hazırlanan ve Ağustos 1789′da kabul edilen İnsan ve Yurttaş Hakları Bildirgesi’nin 10 ve 11. mad­deleridir. Bu madde­ler şöyledir:Madde 10. Hiç kimse, dinsel inançları dahil, inançlarından dolayı rahatsız edi­lemez; elverir ki, bu inançların açık­lan­ması yasa tarafından sağlanan kamu düzenini bozmasın. Madde 11. Düşünce ve inançların başkalarına öz­gürce iletilmesi insanın en önemli haklarından biridir; her yurttaş öz­gürce konu­şabilir, yazabilir ve bunları basıp yayabilir; bu özgürlü­ğün kötüye kullanılmasından ancak yasaca belirle­nen du­rumlarda sorumlu olur. Sayfanin devami icin tikla

1. Devlet bir kurumdur. Kurumların dini olmaz, insan­ların dini olur. Devlet namaz kılmaz, oruç tutmaz ve ahi­retle ilgili bir endişe taşımaz. Devlet gibi diğer kurum ve kuruluşların da dini olmaz.Devleti veya bir kurumu idare eden­ler, kendi inançla­rını idarelerine yansıtır­lar. Bu tabii bir durumdur. Müslümanların hakim ol­duğu devlete is­lam devleti, hı­rıstiyanların ha­kim olduğu devlete de hırıstiyan devleti denmesi bundandır. Tabii olmayan, idarecilerin halkı kendileri gibi inan­maya zor­lama­larıdır. İşte din devleti veya ideolojik dev­let böyle do­ğar. Bir inancı zorla de­ğiştir­mek mümkün ol­madı­ğından böyle yer­lerde iç çekiş­me­le­rin, baskı ve zu­lümlerin sonu gel­mez.

2. Dinin özü imandır. İmanın temeli de kalp ile tasdiktir. Kalp insanın iç dünya­sında­dır. İnsan bu­rada alabildiğine hür­dür. Hiçbir inanç, insana zorla kabul et­tiri­lemez. En baskıcı rejim­ler dahi bunu başaramazlar. Allah Teâlâ şöyle bu­yu­rur:“Dinde zorlama olmaz; ar­tık doğru ile eğri birbirinden iyice ayrılmıştır. Bundan böyle kim zorbaları tanımaz da Allah’a inanırsa kopmak bilmeyen sağlam bir kulpa yapışmış olur. Allah işitendir, bi­lendir.” (Bakara 2/256)Bu sebeple müslüman­lar kimseyi müslüman olmaya veya müslüman gibi dav­ranmaya zorlayamazlar; tam tersine her kese inandığı gibi yaşama imkânı verir­ler. Bu böyle olduğu için müslüman­ların devleti, din devleti yani teokratik devlet ola­maz[1]. Onlar, insan­ları Allah adına değil, kendi adlarına yönetirler. İyi yöne­ten sevap kazanır. Kötü yö­neten ise onun sorumlulu­ğunu üstlenir. Sayfanin devami icin tikla